Strachy pani Szczepkowskiej

Od początku wiadomo było, że Karol Nawrocki będzie prezydentem niemalowanym. Otwarte pozostawało pytanie, kiedy dotrze to do jego przeciwników: Żurka z siekierą i jego szefa z pianą na ustach. Najzabawniejsze, że prezydent nie robi niczego nadzwyczajnego, a jedynie skrupulatnie realizuje swoje uprawnienia wynikające z konstytucji i obowiązujących ustaw. Nie będzie mianował ambasadorów, którzy od lat szkodzą sprawom Polski, nie będzie awansował sędziów, którzy sprzeniewierzyli się etyce zawodu, pozwalając się napuszczać na kolegów i upolityczniając sędziowskie togi ponad miarę, że aż chciałoby się zobaczyć, co jest pod spodem. Chwilowo wszystkie oczy zwrócone są na nowego rotacyjnego marszałka. Na razie towarzysz i jego lewicowa komórka nazywani są grupą rekonstrukcyjną PZPR-u, choć sam jak najusilniej się od tego odcina, twierdząc, że komunistów w Polsce nigdy nie było. Może się tu podeprzeć autorytetem pani Szczepkowskiej. Pamiętacie, jak przed laty w telewizji ogłosiła koniec