Muzułmańska fala 

Zwycięstwo Zohrana Mamdaniego w wyborach na burmistrza Nowego Jorku zbiegło się w czasie z kolejnym zamachem islamskim we Francji. Francuskie media musiały się decydować, na czym bardziej skupić uwagę – czy na kolejnym zabójcy wrzeszczącym „Allah Akbar” i rozjeżdżającym spacerowiczów i rowerzystów na wyspie Oléron, czy na nowym burmistrzu Nowego Jorku, który do tego samego Allaha będzie wznosił modły po zwycięstwie. Media na całym świecie (w tym choćby we Włoszech) podzieliły się – te lewicowe są w ekstazie i pieją z zachwytu, bo oto Nowy Jork będzie teraz modelowym miastem progresistów, a te prawicowe biją na alarm, bo już nie tyle socjalistyczne, co komunistyczne pomysły ma podobno nowy burmistrz muzułmanin. Prawicowy włoski dziennik „La Verità” pisze na przykład o projektach odbierania własności prywatnej, darmowej komunikacji miejskiej czy uczynieniu z Nowego Jorku „sanktuarium LGBT”. Jednocześnie Mamdani – co oczywiste z racji jego wyznania – jest propalestyński. Dlaczego