Münchhausenowskie strategie Tuska

Tusk, nie po raz pierwszy – wyciągając się za włosy z bagna, które sam stworzył – włączył polityczny tryb kanibalizmu. Jego totumfaccy buszują już mocno wśród posłów Polski 2050 Szymona Hołowni i wyciągają stamtąd, kogo tylko się da. 

Polityczna technika działania Tuska niewiele się zmienia. Zawsze pożera tych, którzy w koalicji są najbliżej. Ugrupowanie Hołowni może być zżarte bez szczególnych niestrawności, gdyż z reguły tworzą je hipokryci, którzy mieli zamiar udawać, że tworzą nową jakość w naszej polityce, a tak realnie nie załapali się po prostu na pierwsze sukcesy Platformy Obywatelskiej. Dużo trudniej będzie Tuskowi pożywić się postkomunistami i dziwadłami skupionymi wokół Włodzimierza Czarzastego oraz zeteselowcami dowodzonymi przez chwiejnego i wyraźnie czymś szachowanego Władysława Kosiniaka-Kamysza. Tu kamaryla Tuska zyska raczej niewiele. To pierwszy sposób ratowania rządu Tuska.

Obok niego stosowane są oczywiście także inne techniki, maskujące