Wódz czerwonych niedobitków

Od momentu, gdy Rafał Trzaskowski ostatecznie przegrał swoje sny o prezydenturze, Donaldowi Tuskowi ubył poważny konkurent do przewodzenia stronnictwu pruskiemu w polskiej polityce. 

Nie znaczy to jednak, że Tusk – na stanowisku premiera – może czuć się całkowicie bezpieczny. Wręcz przeciwnie – każdy miesiąc sprawowania przez niego rządów odsłania nie tylko nieudolność premiera w sprawowaniu władzy, ale także dewastujący wpływ jego koalicji na polską gospodarkę, społeczeństwo i prestiż naszego kraju na arenie międzynarodowej. Tusk – bez wsparcia przemocowego frontu mediów – jawi się w naturalnych proporcjach jako tchórzliwy, niepewny siebie i agresywny chłoptaś (by nie rzec „pętak”), którego przerasta zadanie rządzenia.

Czy „obóz berliński” ma jednak postacie, które Tuska przerastają i mogą go zastąpić w dziele, którego się podjął? Naturalnie na myśl przychodzi nam sylwetka niepomiarkowanego w wyobrażeniach o sobie megalomana Radosława Sikorskiego. Czy jednak ten