Panie Prezydencie, kończ Pan ze zgnilizną!

W czasie sejmowego przemówienia prezydenta Karola Nawrockiego premier Donald Tusk nie tylko ani razu nie klaskał, lecz także miał minę, jakby nagle napił się octu. Premier czuł, że dobry czas bezpowrotnie się kończy i jako narzędzia pacyfikowania Polaków nie wystarczą mu już zastępy głupich, acz modnych celebrytów, niemieckie i postkomusze media oraz nielegalnie przejęte media publiczne. Tym razem do walki o polskie sprawy przystąpił także pierwszy obywatel państwa – Prezydent RP.

Szykuje się starcie w najważniejszych dla Polaków dziedzinach, co zresztą uczciwie, bez owijania w bawełnę zapowiedział Karol Nawrocki. Teraz od mądrości jego doradców i sprawności kancelarii zależy, jak szybko Tusk wpadnie w tarapaty: z jednej strony gnieciony niemiecką presją, a z drugiej bezlitośnie (mam nadzieję) rozliczany i blokowany (w antypolskich działaniach) przez mocnego prezydenta. Ruszą niszczone dotychczas projekty prorozwojowe, takie choćby jak Centralny Port Komunikacyjny. Szybko