Pieczęć Stalina na stolicy

Mija lat 70, odkąd uroczyście zakończono budowę Pałacu Kultury i Nauki. Ten najwyższy budynek w Warszawie (i w Polsce), dar Związku Sowieckiego dla Polski Ludowej, stał się swego rodzaju „pieczęcią” wyciśniętą na naszej stolicy. Do dzisiaj widnieje na nim, wykuty w marmurze, napis: „...Imienia Józefa Stalina”. Ma on swoich miłośników i wielbicieli, ale polscy patrioci znają jego prawdziwą historię i symboliczny wymiar. Dlatego od dekad domagają się zburzenia tej stalinowskiej budowli, tak jak w II RP zlikwidowano sobór św. Aleksandra Newskiego stojący pośrodku placu Saskiego (obecnie Piłsudskiego). 

Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina oficjalnie stanowił „dar narodu radzieckiego dla narodu polskiego”. Budowę rozpoczęto w 1952 roku, zaś w protokole zapisano, iż budynek ma być dowodem „niewzruszonej przyjaźni narodów radzieckiego i polskiego”. Miał przede wszystkim – co oczywiste – spełniać funkcje propagandowe, bo przecież Związek Sowiecki, stając się de facto okupantem