Zbrodnia katyńska – masowa egzekucja około 22 tysięcy obywateli II Rzeczypospolitej Polskiej – do dziś stanowi jedno z najbardziej dramatycznych wydarzeń w historii Polski. Choć decyzja o likwidacji polskich jeńców wojennych i więźniów została podjęta przez Biuro Polityczne KC WKP(b) 5 marca 1940 roku, badania nad tą zbrodnią trwają nieprzerwanie do dziś.
Archeologia katyńska, będąca integralnym elementem dochodzenia prawdy o tych wydarzeniach, umożliwia nie tylko potwierdzenie faktów historycznych, ale także odnalezienie nieznanych dotąd miejsc pochówków ofiar.
Geneza zbrodni i dokumentacja
Na mocy decyzji z marca 1940 roku NKWD przystąpiło do likwidacji polskich jeńców z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz więźniów z terenów przedwojennych wschodnich województw Polski. Już 22 marca Beria wydał rozkaz nr 00350 o „rozładowaniu więzień” NKWD USRR i BSRR, co w praktyce oznaczało rozpoczęcie operacji rozstrzeliwania. Do więzień w Kijowie,
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
