Śpiewak a cappella

„Patopaństwo”

Jan Śpiewak WAB, Warszawa 2025

Jan Śpiewak to na naszej scenie postać niezwykła: krew z krwi salonu, a jego bezwzględny krytyk. Bicz na macherów od dzikiej prywatyzacji w Warszawie, który nie dał się zapisać do żadnej partii, choć niedaleko mu do „Krytyki politycznej”. W swojej najnowszej pracy opisuje funkcjonowanie państwa istniejącego czysto teoretycznie, które wycofało się ze swoich zadań społecznych. Dotyczy to bardzo wielu obszarów, w których na skutek podejścia „jak najmniej państwa” doszło do prawdziwych spustoszeń. Dotyka to m.in. sfery mieszkaniowej, gdzie szerzy się deweloperskie bezprawie. Obok ideologii liberalizmu Śpiewak obciąża winą za stan rzeczy polską patointeligencję, jego zdaniem spadkobierczynię całego zła Polski szlacheckiej, przy czym autor zdaje się nie rozróżniać zdradzieckiej magnaterii od braci szlacheckiej, która przechowała polski patriotyzm i inne wartości, jak choćby republikanizm. Stawiając znak równości między