Zła się nie ulęknę 

„Chociaż bym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę” – użył tego cytatu Karol Nawrocki w trakcie jednego z przemówień w tej kampanii wyborczej. Nie pamiętam w III RP wyborów, w których sięgnięto by do aż takich narzędzi jak brudne chwyty, oskarżenia, pomówienia, kłamstwa, manipulacje – jak to się działo przez ostatnie pół roku. Z doktora Nawrockiego, świetnego historyka, człowieka o dużym dorobku, szefa jednej z najważniejszych polskich instytucji państwowych – Instytutu Pamięci Narodowej – zrobiono kibola, bandytę, sutenera, człowieka wykorzystującego staruszków i dokonującego przekrętów. A ponieważ zabójcy zrobić z niego już nie zdążyli, to przynajmniej dokleili morderców w komunikacji w ten sposób, iż to „złodzieje, prostytutki i mordercy” będą na niego głosować. Przy okazji tworząc już nie tyle atmosferę nacisku, ile po prostu terror medialny i społeczny, by nie głosować na Nawrockiego. Mojego przyjaciela nagabywano w pracy, stosując silny nacisk, by nie głosował na prezesa