Marsz do Wolnej Polski

W niedzielę 25 maja, tydzień przed II turą wyborów prezydenckich, przez stolicę przeszły dwa marsze. Jeden z nich wyruszył z placu Bankowego, zaś jego metę zaplanowano na placu Konstytucji. Drugi miał start na rondzie im. gen. de Gaulle’a i szedł Traktem Królewskim, czyli Nowym Światem i Królewskim Przedmieściem na plac Zamkowy. W dawnej Polsce symbolem ciągłości państwa polskiego było wyobrażenie królewskiego „pochodu na Wawel”. Także marsz Karola Nawrockiego, w którym wzięły udział tysiące Polaków, tysiące patriotów idących biało-czerwoną falą ku Pałacowi Prezydenckiemu i Zamkowi Królewskiemu, był pełen historycznej symboliki. Komu jak komu, ale właśnie szefowi Instytutu Pamięci Narodowej właśnie ta symbolika dziejowa winna stwarzać dobrą „aurę” w marszu do zwycięstwa – w jego najważniejszej życiowej bitwie, bitwie o Polskę. 

Na początek tej historycznej „wycieczki”, jaką de facto stał się „Marsz za Polską”, czy też „Marsz do Wolnej Polski”, mamy tu zatem gen. de Gaulle’a