Rozkapryszona Rafalala

Pomimo pięciu krzyżyków na grzbiecie, Rafał  Trzaskowski ciągle nosi krótkie spodenki przywykłego do okadzania efeba. Gdy tylko zaczynają go dotyczyć warunki podobne jak innych kandydatów, zaczyna histeryzować i nie trzyma emocji na wodzy. 

Słabość charakteru odbija się u niego na coraz mniej uładzonych emocjach, które stają się publiczną zabawą dla widzów. Pycha bywa bowiem tak bolesna jak regularne nieżyty gastryczne. Wątłe siły Trzaskowskiego usiłuje ratować Natalia de Barbaro, ale ponoć rzecz nie jest tak prosta jak w wypadku zwykłych pacjentów. Prezydent Warszawy narowi się coraz mocniej i począł rugać już dziennikarzy, i to nie tylko tych usposobionych obiektywnie bądź krytycznie, ale także swoich – własnych, niemal tak jak Joanna Lange i jej podobne „postępówki”. Weltschmerz atakuje i nie pomogą najszczersze peany sławnych i popularnych, jak Michał Żebrowski. Rafał zapada się w sobie, nerwowo chichocze i ucieka w miejsca odosobnione, aby uspokoić fizjonomiczne burze