Prezydencki format

Krzysztof Stanowski w jednej ze swoich wypowiedzi narzekał, że generalnie to w całej tej konstelacji kandydatów na prezydenta brak mu kogoś o prawdziwie prezydenckim formacie. Owszem, Hołownia jest sprawny medialnie, potrafi się odpowiednio zachować, uśmiechnąć gdzie trzeba, skrzywić, odpowiedzieć – no ale nadal przecież nie jest to „prezydencki format”. Jestem ciekaw, czy pan Stanowski zmienił zdanie po długiej, czterogodzinnej rozmowie, jaką odbył na swym kanale z Karolem Nawrockim? W moim odczuciu była ona czymś ważnym, fundamentalnym i w jakiejś mierze przełomowym. Bo miliony widzów, którzy ten wywiad zobaczyli, mogli nareszcie prezesa Nawrockiego „poznać” – nie w warunkach wiecowych (kiedy mówi się inaczej, silniejszym głosem, w sposób taki, by wypowiedzi stanowiły mocne, zwarte całości) i nie w warunkach debat telewizyjnych (kiedy znowu trzeba wszystko skracać, zamieniać w minipigułki, co sprzyja zbyt gładkim sformułowaniom i skrótom myślowym), ale właśnie w trakcie normalnej