Nierozliczony Ptasiński

„Tysiące ludzi, dla których skończył się koszmar lat okupacji, witało tego dnia swoją wybawicielkę, bohaterską Armię Radziecką” – czy to cytat z wypowiedzi towarzyszy Biejat lub Czarzastego? Niedaleko. Tak Jan Ptasiński „wyzwalał” na czele oddziału Armii Ludowej Płońsk. Ptasiński, jako pierwszy sekretarz komitetu powiatowego Polskiej Partii Robotniczej, współorganizował komunistyczny wiec: „Na zaimprowizowaną trybunę weszło kilku oficerów Armii Radzieckiej i cała nasza władza z Baryłą [Marian Baryła, członek KC PPR i sztabu Gwardii Ludowej] na czele”. Potem jednak zaczęły się „akty terroru band reakcyjnego podziemia”. Tymczasem to Ptasiński jest podejrzany o porwanie i zamordowanie działacza PSL Wacława Milczarczyka. Ptasińskiego III RP nie osądziła za „ludową” partyzantkę. Za ubecję, w której awansował na pułkownika, za to, że był wiceministrem Bezpieczeństwa Publicznego (XII 1952 – XII 1954), a potem Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego. Za milicję, gdzie ostatecznie został