Towarzyszka Wrzosek

Każde narzędzie ma to do siebie, że nabiera cech tego, kto go używa. Pani prokurator Ewa Wrzosek, jakkolwiek pokoleniowo nie mogła uczyć się w szkole Andrejewa, to jednak udowadnia, że komunistyczne rozumienie prawa jako narzędzia do sprawowania władzy wciąż trwa i ma się zupełnie dobrze.

Recepta jest prosta: najważniejsze są ideowa postawa i proletariacki zapał, wszystko inne, łącznie z kompetencjami, dorobi się w trakcie praktyki. W tym wypadku mówienie o konieczności zachowywania dystansu do spraw i wykazywania się obiektywną postawą jest jedynie szkodliwym, burżuazyjnym przesądem, który należy z całą mocą zwalczać.

Ideałem zresztą byłoby skupienie kompetencji prokuratorskich i sądowych w ręku Herr Donalda Tuska, wtedy nie traciłoby się czasu na zbędne roztrząsanie przypadków i szopki w postaci posiedzeń sądowych, w czasie których przecież takiemu sędziemu może coś strzelić do głowy i może uniewinnić kogoś, na kogo wskazał przecież srogi wzrok epoki. Iosif