Wait and see  

Wiadomo było, że prezydentura Donalda Trumpa spowoduje wstrząs i zwrot w polityce światowej. Ale to, co się stało, i to, co się cały czas dzieje, to zbiór niezmiernie ciekawych lekcji. W pozycji nauczycieli są tu Amerykanie z administracji prezydenckiej. W pozycji uczniów, żeby nie powiedzieć uczniaków, są natomiast szefowie państw europejskich oraz cała brukselska elita urzędnicza. Zostali oni wszyscy postawieni do pionu. I w jakiejś mierze obnażeni. Okazuje się bowiem, że wszyscy uznali, iż militarny parasol amerykański im się po prostu należy jak psu zupa. Wystarczyło, że Trump, nie oglądając się na żadnych europejskich liderów, zaczął sam rozgrywać kwestię zakończenia wojny na Ukrainie, i okazało się, że w oczy zajrzał strach i jakaś dziwna bezradność. Bo pod tymi wszystkimi frazesami, pod tym „oburzonkiem” kryje się po prostu lęk. Okazuje się, że Europa jest bezbronna. Lekcja, którą Europa dostaje, to lekcja zdrowego, patriotycznego egoizmu. Czy dziwić się należy, że USA