Niech żyje Bierut

3 lutego 1947 roku Sejm wybrał Bolesława Bieruta na prezydenta RP. Funkcjonariusza Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików), Komunistycznej Partii Polskiej, po wojnie w PPR, potem w PZPR. W Sejmie większość posłów nie była reprezentantami Polaków, bo wybory komuniści sfałszowali. „Lata przywództwa Bieruta to przede wszystkim lata niebywałego postępu cywilizacyjnego, gospodarczego i społecznego” – tak Federacja Młodych Socjaldemokratów, młodzieżówka Nowej Lewicy, uczciła 75. rocznicę wyboru Bieruta. Zdaniem młodych komsomolców towarzysz „Tomasz” to jedyna osoba, „której przywództwo mogło podołać odbudowie Polski po zniszczeniach doznanych w wyniku II wojny światowej”. Wymieniano sukcesy tego „jedynego”: koniec feudalizmu i pańszczyzny, likwidacja analfabetyzmu, elektryfikacja wsi. Nawet lewicowy portal OKO.press skrytykował wówczas kolegów, pisząc, że „Bierut był komunistycznym dyktatorem, bardzo prawdopodobnie także sowieckim agentem, wyznaczonym na polskiego przywódcę