„Jeśli umierać, to na stojąco. Nigdy na kolanach” – te słowa brzmią niczym motto w głowie Władimira Putina. Pewnie dlatego w filmie „Putin” Patryka Vegi mordercę ciągle widzimy na kolanach, sedesie lub w pampersie. Groteskowy Władimir Putin przypomina tu bardziej klauna niż jokera.
Film jest artystycznym manifestem niechęci do Putina, próby skompromitowania go. Putina często widzimy tu w samej bieliźnie, leżącego na podłodze, nieradzącego sobie z emocjami, popłakującego, słabego, stającego na nogach tylko dzięki lekom. Nawet przedstawiony w filmie jego koniec jest marny. Niebohaterski.
Patryk Vega próbuje ukazać historię znienawidzonego dyktatora od czasów jego dzieciństwa. Putin jest ukształtowany przez przemoc. Porzucony przez matkę, tłuczony przez rówieśników. Demony przeszłości nie dają mu spokoju w życiu dorosłym. Putin jest właściwie marionetką w ich rękach. Widzimy go jako mężczyznę, który nie potrafi cenić życia. Nawet życia Rosjan. Mamy tu sceny wysadzania
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
