Ujednolicenie – ku czemu?

Miałem w pamięci smutny obraz grupy patriotycznej młodzieży, skupionej wokół ks. Zycha, która po śmierci sierżanta Karosa została przez władze PRL strasznie poniżona, a przez tzw. opozycję porzucona i zapomniana. Ponadto wydawało się, że kierownictwo „Solidarności” ma obowiązek zapobieżenia ewentualności tworzenia się grup insurekcyjnych, które mogłyby zostać wykorzystane przez komunistyczną policję polityczną do jakichś prowokacji czy manipulacji. Dziś już nie całkiem rozumiem, skąd brało się moje ówczesne głębokie przekonanie o nadzwyczajnie patriotycznym nastawieniu ogółu polskiej młodzieży i możliwości wybuchu gwałtownych zamieszek. Kilka lat wcześniej napisałem artykuł pt. „Ujednolicenie – zagrożenia i szanse”, opublikowany w materiałach Grupy Publicystów Politycznych, w którym dałem wyraz przekonaniu, że społeczeństwo polskie jest w stopniu najwyższym w swojej historii antykomunistycznie ujednolicone. Dlatego ostrzegałem: „Bezpośrednie podstawowe zagrożenie bierze się z