Trump jak triumf!

Ci, którzy w odróżnieniu ode mnie spali nocą z 5 na 6 listopada, obudzili się w innej Ameryce i w innym świecie. Trump powrócił w wielkim stylu. To nie było zwycięstwo na miarę kilku dziurek w lokalu wyborczym, tylko pełnoskalowy łomot. Konkurentce nie pomogło, że była kobietą. Nie pomogły też gromady popierających ją celebrytów. Mimochodem zdobyto Senat, Kongres i większość stanowisk gubernatorów. Szok. Wśród przeciwników niedowierzanie, nadzieja, że może coś się jeszcze odkręci. Komentatorzy też zdezorientowani – niektórzy prorokują, że teraz Europa się skonsoliduje, pogoni Jankesów. Guzik pogoni! Owszem, zrobi parę grymasów i śmiesznych gestów, a potem zacznie się łasić i merdać. Dotrze do niej w końcu, że z zielonym ładem i drzwiami otwartymi na przestrzał dla każdego nie ma szans stanowić konkurencji dla kogokolwiek. Nie wiem, czy zrozumie, że kraj musi zespalać duma i wiara we własną siłę, a nie asekuracja i przepraszanie wszystkich za wszystko. Przypuszczam również, że