Zastygła lawa przed redutą

Święto Niepodległości. Wspominamy Bohaterów, szukamy wzniosłych słów, idziemy w Marszu, wzruszeni, przepełnieni radością. Mówimy o przeszłości, czasem nawet popadając w patetyczny ton – ale wypada, gdy mówi się o rzeczach najważniejszych. I dobrze, że sobie czasem na to pozwalamy. Niektórym się zdaje, że można za tą przeszłością – czasem trudną, krwawą, męczeńską, a czasem pełną blasku i chwały – zatrzasnąć drzwi. Tego jednak zrobić nie wolno. Nie tylko z racji szacunku dla antenatów czy też przekonania, że historia jest procesem, w którym nić dawnych dni nadal przecina kanwę naszych żywotów. Raczej chodzi o to, że sprawy wielkie i ważne, rangi najwyższej – wiążące się z prawdziwym poświęceniem dla Tej Najjaśniejszej – to nie jest tylko domena niegdysiejszego czasu. Walka o Wolność, Suwerenność, Niepodległość trwa. Tyle że obecnie odbywa się ona na innych polach i obszarach. Granice bowiem nie są już tak jasno wytyczone. To, co kiedyś w jaskrawy sposób wydobywano na światło dzienne