Praga utopiona we krwi

Caryca nagrodziła ich orderami. Na awersie widniał napis: „За труды и храбрость” („Za wysiłek i odwagę”), na rewersie: „Прага взята октября 24 1794 г.” – „Praga zdobyta 24 października 1794” (czas według kalendarza juliańskiego). Oficerowie rosyjscy nosili je na wstędze z czarno-żółtymi pasami. Wypinali dumnie pierś do przodu. „Bohaterowie”, którzy wraz z podległym im żołdactwem, dokonali rzezi Pragi w dniu 4 listopada 1794 roku. W najbrutalniejszy sposób wymordowali oni kilkanaście tysięcy Polaków. Prawobrzeżna strona Warszawy spłynęła krwią i cierpieniem.

Po porażce w bitwie maciejowickiej sytuacja powstańców Kościuszki zaczęła się pogarszać. Cwany lis Aleksandr Wasiljewicz Suworow wyczuł, że nastroje wśród Polaków są fatalne, i postanowił przyśpieszyć działania. Zamiast czekać następnego roku na ostateczną rozprawę z insurekcją, postanowił zadać szybki, decydujący cios wymierzony w Warszawę. By ją zdobyć, trzeba było najpierw, idąc od wschodu, złamać obronę Pragi.