To najemnicy, a nie fanatycy 

Hordy przysłowiowych „szczurków”, które pojawiają się regularnie i punktualnie na każdej uroczystości związanej z upamiętnieniem ofiar Smoleńska, to zorganizowani najemnicy, działający na zlecenie. Nie są żadnymi sfanatyzowanymi jednostkami, lecz regularną grupą ewidentnie uruchamianą i dowodzoną. Dziś także chronioną i eskortowaną przez służby państwa. Ich determinacja i obowiązkowość w sianiu niewyobrażalnego wręcz zdziczenia, porównywalnego wyłącznie z aktywnością bolszewików, realizowaną zresztą wedle planu i na zamówienie tamtejszego aparatu represji, każe zadać pytanie o powody, dla których zarządcy polskich „szczurków”, mimo 14 lat z okładem od śmierci delegacji RP w Rosji, nadal traktują gnębienie ich bliskich tak priorytetowo. „Szczurki” nie latają za rodzinami innych katastrof lotniczych, nie prześladują ich gdziekolwiek by się pojawili – czy w Warszawie, czy w Krakowie. Interesuje ich tylko jedna „katastrofa”, mimo upływu czasu, niemal półtorej dekady, nadal pobudza ich