Strasburg, Czarny Ląd, wiatry hipokryzji

Siedziałem bite parę godzin, udzielając głosu i obserwując, jak na moich oczach dzieli się Europa. Ciekawe, że partyjno-polityczne barwy miały tu często mniejsze znaczenie. Liczyła się geografia Porządkuję zapiski z mojego ostatniego pobytu w Afryce. Uśmiecham się do siebie – bo były prorocze, niestety. Gdy byłem na Zanzibarze trzy miesiące temu, telewizja Al Jazeera na okrągło puszczała sceny serdecznego powitania przez niemieckich gospodarzy uchodźców z różnych krajów. Muzułmanie ze stanowiącej część Tanzanii wyspy Zanzibar (19 na 20 mieszkańców to wyznawcy islamu, według innych danych stanowią oni nawet 99 proc.) wiedzą doskonale, że większość tych uchodźców to ich bracia w Allahu. Te telewizyjne obrazki z RFN musiały zrobić wrażenie na zanzibarskich obywatelach: obojętnie bowiem czy są Murzynami, czy Arabami, którzy w X w. przywędrowali do tego zakątka wschodniej Afryki ‒ wszyscy oni są muzułmanami. Jaki będzie efekt oglądania tego „Herzlich Wilkommen” w