Duch drzemie w oczach

Wielka to przyjemność spotykać się z widzami w czasie gdyńskiego Festiwalu NNW. Często są to ludzie, którzy co rok przyjeżdżają oglądać filmy o historii czy uczestniczyć w debatach historycznych. Tym razem podchodzili do mnie, jak zawsze z serdecznymi uśmiechami, by chwilę porozmawiać o filmach, o Monte Cassino, ale… pojawił się i inny wątek. Gorzki. Pierwszy to przecież festiwal po zmianie władzy, a po jego mniejszej, okrojonej formule znać, że nie jest i nie będzie wspierany przez państwo polskie. Pojawiły się więc pytania i refleksje: co będzie dalej? Czy Polskę zaczyna się teraz „zwijać”? Choćby na polu historii mamy przecież przykład jeden za drugim, akcji destrukcyjnej wobec polskiej racji stacji, jeśli chodzi o tzw. politykę historyczną – począwszy od kwestii podręczników polsko-niemieckich po zmiany w dyrekcjach muzeów i placówek historycznych. Zepchnięcie na margines Festiwalu NNW wydaje się być tego jedynie smutną konsekwencją. W tym wszystkim jednak odnaleźć można pewien