Interesujące byłoby zobaczyć, jak na przykład za sto lat historycy sztuki nazwą współczesny nam okres w polskiej kulturze. Jak opiszą, w jakie słowa ujmą kanon ograniczeń i narzucania zachowań artystycznych pierwszych dekad XXI wieku w historii kultury nad Wisłą?
Pewnie poszukają jakiegoś nowego słowa. „Autorytarny liberalizm”? Określenie wewnętrznie sprzeczne, zwłaszcza że i samo słówko „liberalizm”, choć dziś przeinaczane w swoim znaczeniu na wiele sposobów, oznacza jednak – powinno oznaczać – wolnościowe podejście do sztuki. Przyszli historycy sztuki będą zatem szukać dobrego słowa wyrażającego okres kultury z dość ściśle określonymi warunkami cenzury, definiowanej pożądaniem przynależności środowiskowej i seksualnej twórców, zakazanymi i promowanymi tematami. Może nazwą ten polski czas artystyczny okresem sztuki opresywnej?
Jak opisywać będą ten rodzaj nadwiślańskiej „cancel culture” – kultury wycinania, ograniczania, wykluczania? Bo że ma on specyficzny polski
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
