Krwawy Zamek

22 lipca 1944 roku wojska niemieckie, na kilka godzin przed opuszczeniem Lublina, zamordowały blisko 300 Polaków i Żydów przetrzymywanych w więzieniu na Zamku, w tym kobiety i dzieci. Zamek został następnie przejęty przez „ludową” władzę. Jest uważany za jedno z najgorszych miejsc kaźni w powojennej Polsce, nawet bardziej krwawe niż w czasach, kiedy polskich patriotów męczyli tu Niemcy. Na Zamku komuniści torturowali i mordowali Żołnierzy Wyklętych. Prócz innych morderców, nad niepodległościowcami znęcał się tu m.in., ścigany bezskutecznie aż do śmierci przez Instytut Pamięci Narodowej, Salomon Morel, późniejszy komendant-oprawca obozów Świętochłowice-Zgoda i Jaworzno. Wracamy na lubelski Zamek, gdzie akcję odbicia przetrzymywanych tam kolegów – żołnierzy antykomunistycznej konspiracji – chciał przeprowadzić słynny partyzant Lubelszczyzny, cichociemny mjr Hieronim Dekutowski „Zapora”. Podobnie jak w przypadku planów ataku na areszt Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego przy ul.