Jaja na 1 Maja

Czasami brak mi obchodów święta 1 Maja, tego realnego odbicia niepisanej umowy społecznej czasów PRL-u – władza udawała, że służy społeczeństwu, a społeczeństwo, że ją popiera. Pięknie było – a jeśli dodać do tego watę na patyku, kiełbaski i piwo – wręcz czadowo. Czasami przymykam oczy i wyobrażam sobie taki pochód dzisiaj. Oczywiście po liftingu. Wprawdzie w dojściu do trybuny przeszkadzałoby Muzeum Sztuki Nowoczesnej, ale co to dla ministra Sienkiewicza – jeden rozkaz „splantować!” i będzie plac Defilad jak za dawnych lat. Na trybunie cesarz Europy Donald Niezwyciężony i prawie-prezydent infant Rafcio Trzaskowski. A dołem defiluje lud Warszawy – pracownicy korporacji i plebs z Żabek i Biedronek, arystokracja Miasteczka Wilanów i lemingi z pośledniejszych dzielnic. Pochód otwierają weterani wszystkich poprzednich rządów pookrągłostołowych, jawni i tajni współpracownicy i medialne kameleony sprawdzone na każdym etapie. Za nimi ruszają babochłopy w czerni ze strajku kobiet z