Komu pachnie brukselka?

Bywało za lat mej młodości, że największego rozrabiakę w klasie wybierano (z inicjatywy wychowawcy) jej gospodarzem. Z nadzieją, że się ustatkuje. Nie przypominam sobie, by kiedykolwiek to się udało. Nie do końca jasne są kryteria, na podstawie których przywódcy delegują swoich ludzi do parlamentu europejskiego: chcą ich nagrodzić czy ukarać? Z jednej strony wygląda, że pewnych ludzi chce się Donald pozbyć z rządu i z kraju (Sienkiewicz, Budka, Arłukowicz), a z drugiej – że jednak postanawia ich nagrodzić. Tu rzuca się w oczy brak w tej reprezentacji ministrów Bodnara i Sikorskiego, co dowodzi, że albo zasługi ich nie są dostateczne, albo też mają jeszcze kupę roboty do wykonania. Z przewagą tej pierwszej. Przynajmniej opozycja stawia na rozpoznawalność i z tego powodu Obajtek, Kamiński, Wąsik czy Kurski to typy trafione w dziesiątkę. Ponieważ idzie o skuteczność i wynik, nieco w cieniu pozostaje pytanie o program dla przyszłych europarlamentarzystów. Czy opozycja ma już w