CPK i Smoleńsk

Sprawa Centralnego Portu Komunikacyjnego pokazuje nie tylko – użyjmy delikatnego określenia – niechęć rządzącej ekipy do działania na rzecz rozwojowego skoku Polski, budowania prestiżu i strategicznego bezpieczeństwa, lecz, paradoksalnie, rzuca także nowe światło na sprawę wyjaśniania śmierci delegacji RP pod Smoleńskiem. Przez lata propaganda tzw. pancernej brzozy  brutalnie indoktrynowała opinię publiczną putinowską wersją tragedii z 10 kwietnia 2010 roku, a także systematycznie wyszydzała ekspertów, naukowców mających odwagę kwestionować opowieści Tatiany Anodiny oraz członków tzw. komisji Millera, a potem komisji Laska. Ci podważający kremlowską wersję zdarzeń podżyrowaną przez ludzi Tuska pokazywani byli Polakom jako szaleńcy, ludzie niedouczeni, kompromitująco niekompetentni. Jako przeciwieństwo zacnych, niezwykle profesjonalnych, obytych w świecie autorów raportu Millera–Laska. Media propagandowego kordonu rozpływały się nad ich wiedzą i umiejętnościami, prezentując ich