To była armia

14 lutego 1942 roku jest nie tylko datą powstania Armii Krajowej. To moment przemianowania Związku Walki Zbrojnej w AK. A wcześniej istniała jeszcze – od 27 września 1939 roku, kiedy wciąż broniła się oblężona Warszawa – Służba Zwycięstwu Polski, co pokazuje ciągłość polskiego oporu. Tak jak 19 stycznia 1945 roku nie jest końcem walki. Choć formalnie gen. Leopold Okulicki „Niedźwiadek” wydał wówczas rozkaz o rozwiązaniu AK, wkrótce odrodziła się ona pod nowymi nazwami: Delegatury Sił Zbrojnych Rządu na Kraj i ostatecznie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Kolejni komendanci WiN – płk Jan Rzepecki, płk Franciszek Niepokólczycki, ppłk Wincenty Kwieciński i w końcu ppłk Łukasz Ciepliński – są w praktyce następnymi komendantami AK. Wszyscy byli dowódcami Armii Krajowej, którzy po 1945 roku kontynuowali walkę z drugim okupantem, sowieckim. Była to ciągłość osobowa, strukturalna i ideowa, wyrażająca się niezmiennie w słynnej polskiej triadzie: Bóg, Honor, Ojczyzna. W terenie – finalnie