Patrzył mordercy w oczy

22 stycznia 1943 roku płk August Emil Fieldorf „Nil” został dowódcą Kierownictwa Dywersji Armii Krajowej. Polskiego bohatera komuniści zamordowali 10 lat później – 24 lutego 1953 roku. Na śmierć generała pracował cały sztab ludzi – przywódcy komunistycznej partii i państwa, kierownictwo Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, prokuratorzy, sędziowie, „oficerowie” śledczy. Wszyscy chcieli śmierci niebezpiecznego wroga politycznego – człowieka cieszącego się powszechnym autorytetem, legendy Polskiego Państwa Podziemnego. UB chciała wciągnąć go w swoją największą prowokację przeciw niepodległościowemu podziemiu – V Komendę Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Fieldorf jednak odmówił. 21 listopada 1950 roku nakaz tymczasowego aresztowania Fieldorfa wydała – 11 dni po jego zatrzymaniu – ppłk Helena Wolińska, prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej. Kiedy po 1968 roku ubiegała się o brytyjskie obywatelstwo, skłamała pisząc, że nie brała udziału w prześladowaniach. Kiedy w 1999 roku