19 stycznia 1903 roku we wsi Razmierki (woj. poleskie) urodził się Stanisław Radkiewicz, jeden z architektów terroru w komunistycznej Polsce. Pochodził z katolickiej rodziny chłopskiej, ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W 1915 roku ewakuowany, wraz z rodziną, przez wycofującą się armię carską do wsi Efremówka k. Buzułuku, gdzie pracował na roli u miejscowych chłopów. Tam zaraził się komunizmem. Uczył się w moskiewskim Komunistycznym Uniwersytecie Mniejszości Narodowych Zachodu (rektorem był Julian Marchlewski). W 1924 roku przyjęty do WKP(b). W 1928 roku aresztowany za antypolską działalność, w więzieniu spędził 4,5 roku. Został etatowym funkcjonariuszem Komunistycznej Partii Polski, w tym Centralnego Wydziału Wojskowego. Dokształcał się w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej w Moskwie. Po 17 września 1939 roku zatrudniony w sowieckiej administracji. Po 22 czerwca 1941 roku uciekł w głąb ZSRS. W polskiej 2. Dywizji Piechoty oficer polityczno-wychowawczy, w styczniu 1944 roku
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
