Afonia

Jeszcze ciszej! – mów szeptem bądź ledwie słyszalny
Bo szept twój – tego ucz się! – ma być dotykalny

Szeptem mówią do ciebie dęby szypułkowe  
Rzucają czarny wieniec na twą martwą głowę

Liście spadają lecą na jesiennym wietrze
Szeptem mówi do ciebie poranne powietrze

Oraz martwa jabłonka – ta przy dzikim winie
I tak świat się tłumaczy w ostatniej godzinie
[pozostało do przeczytania -5% tekstu]
Dostęp do artykułów: