Karpiński albo prawdziwe oblicze koalicji

Prawdopodobne przejęcie władzy przez zbieraninę pod przewodem Donalda Tuska było znakomicie przygotowaną operacją propagandową, która miała jeden cel – usunąć od władzy w Polsce ludzi niewygodnych dla Berlina i kreowanej przez niego unijnej komunobiurokracji. Operacja się powiodła, a teraz niech Polska już sama martwi się o to, jak będą wyglądały dalsze rządy nowej, pstrokatej koalicji.

Koalicja jest bardziej nawet pstrokata niż słynna konstrukcja „Die Bunte”, która onegdaj sprawowała władzę w Niemczech i przeszła do historii jako grupa stronnictw mówiących zupełnie odmiennymi narzeczami politycznymi. Nadwiślańska pstrokacizna rozciąga się od liderów squatowych wyrzutków, skupionych wokół Adriana Zandberga, poprzez tęczowe wyziewy Wiosny Roberta Biedronia, arbuzowych aparatczyków z ZSL–PSL, łaknących posad i pieniędzy ludzi Hołowni oraz łaknących odwetu (za odstawienie od władzy i wpływów) ludzi Tuska – podjudzanych przez medialną czeredę z „Gazety