Czy Jagna poszłaby dziś na marsz kobiet?

Film oczarowuje, dramat dziewczyny „sprzedawanej jak jałówka na jarmarku” wyciska łzy. Muzyka hipnotyzuje – trzymamy kciuki, by i ona miała szansę na oscarowy wyścig. „Chłopi” DK Welchman i Hugh Welchmana to film przepiękny. Budzi zachwyt i dumę. W formie oczywiście. 

Wrażeń z „Twojego Vincenta” nie da się zestawić z tymi „chłopskimi”. To dzieło pełniejsze, dojrzalsze – choć wykonywane tożsamą techniką – doskonalsze. Gdy film został polskim kandydatem do Oscara, głoszono, że to kino aktualne, o prawach kobiet, mobbingu i seksizmie. Taka polityczna otoczka z pewnością zwiększa szansę na wyścig o najgorętszą filmową statuetkę. Ale też zapowiadano, że dzieło będzie wierne Reymontowi.

Tylko czy można postawić Jagnę na czele marszu części kobiet i być wiernym Reymontowi jednocześnie? Można próbować jedynie drogą uproszczeń. Bo Reymont pięknie potrafił ukazać hipokryzję i chłopów, i katolików, i mężczyzn, i kobiet, i bogatych, i biednych. Pełnokrwistość