Rok, w którym umarł Stalin

Literatura sensacyjna przyzwyczaiła nas do schematu, w którym głównym wrogiem bohaterów są struktury własnego państwa (najchętniej CIA albo jej odnogi). Rosja to kraj w zasadzie miłujący pokój i jeśli ktoś może komuś zagrozić, to zbuntowany oligarcha albo rozczarowany agent FSB. 

Pod tym względem „Strażnik kłamstw” Kate Furnivall jest pozycją wyjątkową, idącą pod prąd dzisiejszej poprawności politycznej. Nie ma w niej szlachetnych muzułmanów, Murzynów intelektualistów czy apoteozy miłości homoseksualnej. Może dlatego, że akcja została osadzona w roku 1953, w szczycie zimnej wojny, w której do najbardziej świadomych jednostek (jak panna detektyw Eloise) dotarło, że ZSRR walczy o przejęcie całego świata. Oczywiście obrazowi daleko do czerni i bieli. Niełatwo odróżnić, kto swój, kto wróg, kto patriota, kto zdrajca. Funkcjonariusz CIA może okazać się podwójnym agentem, a dzielny amerykański oficer gotów jest zdradzać największe tajemnice Zachodu Moskwie. Zimna