Wyliniały lis i leniwa „klucha”

„Dalej siedziało dwóch panów na ziemi. Na jednym żupan był, skóra i kości. Drugi otyły (…) pełen w sobie wielmożności” – tak Juliusz Słowacki pisał w „Beniowskim” o dwóch wodzach. Gdyby jednak te słowa odnieść do bohaterów tego felietonu, musielibyśmy nieco spłaszczyć strofy i ująć to tak: „Dwóch fircyków w zalotach do mądrego narodu, pysznią się i puszą bez ogłady i skutku…”.

O kim mowa? Tu nikogo nie zaskoczę: przyglądam się przedwyborczym harcom dwóch liderów Platformy Obywatelskiej: Donalda Tuska i Rafała Trzaskowskiego. Prezydent Warszawy wsławił się ostatnio tym, że zatrudnianej przez siebie prawdopodobnej morderczyni księdza Blachnickiego praktycznie umożliwił nie tylko dobre zarobki, lecz także przygotowanie się do ucieczki w kierunku Nowej Zelandii. 

Obaj panowie uosabiają całą przaśną mitologię środowiska dzisiejszej, koncesjonowanej w większości przez Berlin, opozycji wobec rządów Prawa i Sprawiedliwości. Można zresztą stwierdzić, że