Marzyciele i realiści

Wyjątkowo fałszywie zabrzmiał mi na Górze Świętej Anny Donald Tusk, wychwalający bohaterstwo powstańców śląskich. Zwłaszcza że nie wspomniał, przeciw komu skierowany był ten zryw.

Co by było, gdyby w 1921 roku władzy w Polsce nie sprawowali naczelnik Piłsudski i premier Witos? Przecież wyniki plebiscytu klepnęły władze Ententy. Ergo należało zgodzić się z tym, co powiedziano w Wersalu, potępić warcholstwo Korfantego, a na pewno nie dostarczać mu potajemnie broni. Nielegalne przecież było rozbrajanie Niemców w listopadzie 1918 roku i Powstanie Wielkopolskie, i wyprawa kijowska, i Cud nad Wisłą. Wielcy tego świata cały czas usiłowali przywoływać nas do porządku, choć ustępowali przed faktami dokonanymi. W dodatku ich kontrola nad suwerennym państwem była ograniczona, nie można było zakazać budowy Gdyni, choć kolidowało to z interesem Niemiec, czy tworzenia Centralnego Okręgu Przemysłowego (stalownie są przecież w Zagłębiu Ruhry i Lotaryngii!). Miał rację