Uderzyć w tych, którzy się nie lękają…

W tym numerze tygodnika możecie państwo przeczytać mój artykuł o mistrzu Wincentym, autorze „Kroniki polskiej”, w 800. rocznicę jego śmierci. Wincenty Kadłubek był biskupem krakowskim. 

W tym samym Krakowie sakrę najpierw biskupią, a potem arcybiskupią otrzymał Karol Wojtyła, późniejszy papież, wielki Polak, święty Kościoła katolickiego. Obie postacie rozdziela przestrzeń wieków, ale łączy niezmiernie istotna nić – miłość do Polski, którą tchnie zarówno dzieło Kadłubkowe, jak i dzieło życia Jana Pawła II. Polski Kościół przez wieki, od utworzenia w roku 1000 archidiecezji gnieźnieńskiej, stanowił zwartą strukturę hierarchiczną, w której Gniezno właśnie było jej zwornikiem. Późniejsze powstanie Archidiecezji Lwowskiej czy Diecezji Wileńskiej to wynik rozkwitu idei I Rzeczypospolitej, łączącej w jednym organizmie państwowym narodowe wspólnoty Polski, Litwy i Rusi. Okres rozbiorów to czas walki z Kościołem na każdym polu – uderzanie w księży i w katolicyzm