Zielone bajoro

Chyba już nic nie jest w staniu uratować Tuska i jego drużyny. Można spierać się, czy Elbląg to już Stalingrad, czy dopiero Al-Alamajn, ale dla mnie jest jasne – zaczyna się odwrót. Może już tylko stawać się coraz szybszy, coraz bardziej chaotyczny – choć nie wiadomo, czy oblężony wódz zdecyduje się na wojnę totalną, czy ucieknie ze swojego bunkra jeszcze przed terminem. Przerabialiśmy to parokrotnie, choć analogie nie muszą być dokładne – Gowin może się okazać dla Tuska tym, kim Borowski dla Millera, Kania dla Gierka czy sam Tusk dla Geremka. Można też się spierać, czy odnowione PO przetrwa jako liberalna partia, nie zyskując więcej niż 10 proc. w wyborach, czy zniknie jak AWS. Czy też trwać będzie do końca przy Donaldzie, czy odda się jakiemuś Sikorskiemu, który potępi błędy i wypaczenia, z którymi przecież nie miał nic wspólnego. Również nieprzewidywalny jest czas dekompozycji. Już jesienią? Czy w regulaminowym trybie? Wątpię, czy ten parlament, będący od zawsze koalicją