„Pedagodzy” młodzieży

Było tajemnicą poliszynela, że naukowa kariera prof. Andrzeja Garlickiego miała w poprzednim systemie mocne oparcie w PZPR. 

Jednak dopiero po latach III RP okazało się, że ten specjalista od najnowszej historii Polski, a zarazem publicysta „Polityki”, a przede wszystkim nauczyciel akademicki i autor podręczników dla młodzieży, był TW „Pedagogiem”. Urodzony 3 czerwca 1935 roku Garlicki został zarejestrowany przez komunistyczną bezpiekę 26 listopada 1953 roku, kiedy był studentem Wyższej Szkoły Pedagogicznej przy ul. Myśliwieckiej w Warszawie (która wkrótce została częścią UW). Donosił departamentowi III (inwigilacja opozycji) na osoby prowadzące „wrogą, antysocjalistyczną działalność”, a konkretnie na kolegów z uczelni, członków Związku Harcerstwa Polskiego na Żoliborzu, gdzie mieszkał, i Zakon Sióstr Zmartwychwstanek. Robił to z pobudek ideologicznych i nie brał za to pieniędzy. Niektóre notatki o szczególnie niebezpiecznych wywrotowcach zmyślał, gdyż