„Wyzwolenie” à la Gęborski

17 marca 1945 roku Amia Czerwona „wyzwoliła” niemiecki Stalag 344 Lamsdorf. „Wyzwolenie” nabrało rumieńców, kiedy w lipcu 1945 roku komendantem Obozu Pracy w Łambinowicach został 20-letni Czesław Gęborski. 

Nie tylko Niemcy, lecz także Polacy trafiali tu za „faszyzm” (dziś Rosja morduje „faszystów” ukraińskich). Wystarczał donos złożony w Urzędzie Bezpieczeństwa. Obóz, który nazywano przesiedleńczym, w istocie był koncentracyjnym, stosowano nawet regulamin hitlerowskich obozów (opracował go Gęborski). Większość więźniów zginęła. Ludzie umierali z głodu, z powodu fatalnych warunków higienicznych, epidemii tyfusu, ciężkiej pracy (chorych i wycieńczonych całodniową pracą w polu traktowano jak zwierzęta pociągowe, zaprzęgając do wozów i przyczep). Dodatkowo komendant wydawał rozkazy znęcania się nad więźniami i rozstrzeliwania ich; własnoręcznie zabił kilkanaście osób. 4 października Czesław Gęborski wydał swoim podwładnym rozkaz podpalenia jednego z obozowych