Prześladowani rzucają wyzwanie najezdnikom! O manifeście Powstania Styczniowego

Manifest z 22 stycznia 1863 roku to wezwanie do boju z Moskalami. Ale nie tylko. To także głos prześladowanych od dziesięcioleci Polaków, którzy w końcu „rządowi najezdniczemu” mówią „dość”! To również zaproszenie do budowania wspólnoty opartej na równości – poprzez uwłaszczenie chłopów. Oraz wyzwanie rzucone moskiewskim ciemiężycielom! Wreszcie – to zapis stanu ducha ówczesnego pokolenia. Piękny, wzruszający ślad pozostawiony na polskiej ścieżce dziejowej przez bohaterów roku 1863…

W nocy z 14 na 15 stycznia 1863 roku rozpoczęła się branka do rosyjskiego wojska. Moskale wyciągali młodych ludzi z domów na podstawie list proskrypcyjnych. Młodzież masowo uciekała do lasów i tam organizowała się w grupy oporu. Kwestia wybuchu insurekcji wisiała dosłownie na włosku. O ósmej rano, 15 stycznia, Komitet Centralny Narodowy zebrał się w mieszkaniu ks. Mikoszewskiego i to właśnie wtedy (jak podaje Kieniewicz) podjęto decyzję o napisaniu manifestu.