Niepodległość

Dla niektórych ludzi historia to jedynie „przeszłość”. Warto jednak czasem zdać sobie sprawę z tego, że historia to także czas, w którym żyjemy – dzieje się ona właśnie teraz, tu, w tej chwili. 

Gdy świętujemy Narodowe Święto Niepodległości, z reguły przypominamy ojców niepodległości i cofamy się myślą do lat 1914–1921. Albo myślimy o obrońcach polskich granic z roku 1939, o żołnierzach z okresu II wojny światowej, o Powstańcach Warszawskich, potem o Żołnierzach Niezłomnych, wreszcie o pokoleniu Solidarności. Zdawać by się mogło, że ta historia walki o niepodległość gdzieś się zamyka, kończy – pomimo wszystkiego co złe, skundlone, podłe w okresie „transformacji’ – wraz z wejściem w naszą współczesność, w Polskę obecną. I tak by jakoś chciało się, podświadomie może, żeby właśnie „historię walk o Niepodległość” oglądać już jedynie z punktu widzenia historyka, osnuwać refleksją, upamiętniać. Z dwóch powodów nie możemy tego uczynić. Po pierwsze, wewnętrznie