Od Pabsta do Himmlera

Przed najazdem na Polskę Hitler stwierdził: „Naszym podstawowym obowiązkiem jest zniszczenie Polski. Celem jest nie tylko zajęcie kraju, ale unicestwienie każdej żywej istoty (...). Bądźcie bezlitośni! Bądźcie brutalni (...). Postępujcie z najwyższą surowością. (...). Ta wojna ma być wojną zagłady”. 

Hitlerowi wtórował Heinrich Himmler: „Polacy zostaną starci z powierzchni ziemi (...)”. Z kolei Martin Borman, twórca programu robót przymusowych, stwierdził: „Słowianie mają na nas pracować. Kiedy już nie będą potrzebni, mogą umrzeć”. Dzienna racja żywności dla mieszkańców Warszawy w 1941 roku wynosiła: dla Polaka 669 kalorii, dla Żyda 184, a dla Niemca 2613. Minister Rzeszy Ley mówił: „Skoro Polacy są rasą niższą – potrzebują mniej jedzenia”. Niemiecki plan likwidacji Polaków jako podludzi zakładał też zniszczenie naszej stolicy. Służył temu wielokrotnie modyfikowany Plan Pabsta (od 1939 roku naczelnego architekta Warszawy), czyli zburzenie większości