Odszukajmy solidarność

Niezwykle poruszający wywiad z Piotrem Semką, jaki ukazał się w tygodniku „Do Rzeczy”, postawił w stan zakłopotania – a przynajmniej powinien postawić – nie tylko jego rodzimą redakcję publikującą teksty o „rzekomym” zagrożeniu epidemią, ale też szerzej świat dziennikarski. 

„Trudno zapomnieć wychodzące korytarzem zapłakane żony czy matki. (…) Trudno te historie wymazać z pamięci, bo to są poruszające rzeczy. One sprawiają, że jestem przekonany co do tego, że w Polsce o tym, jak groźny jest Covid, wiedza jest bardzo mała” – mówi Piotr w tym wywiadzie i opowiada własną historię – ponad 150 dni spędzonych w szpitalu, ponad miesiąc pod respiratorem, od kilku tygodni w trakcie żmudnej rehabilitacji. To jedno z nielicznych w polskiej prasie świadectw – przejmujące tym bardziej, że pochodzi od wybitnego publicysty, świadomego, że niemal cudem umknął śmierci, i rozumiejącego wartość dzielenia się swoim doświadczeniem. Tymczasem bowiem wygląda na to, że