Pocztówka z Egiptu

Wyjście z pandemii oznaczało dla mnie wyrwanie się w świat i przypominało wypłynięcie z głębin morza po zaczerpnięcie sporego haustu powietrza. Nieprzypadkowo wybrałem Egipt, łączący wszelkie wakacyjne zalety – rekreację i spotkanie z historią.

Była to zresztą kolejna wizyta, a więc powrót do świata w miarę znajomego, a tym bliższego, że nadzwyczajnie spolonizowanego. W ciągu jednego popołudnia z lotniska w Mars Alam wylatuje tylko 5 samolotów: po dwa do Katowic i Warszawy, jeden do Poznania. W hotelu Albatros większość gości stanowią Polacy, plus garść pobratymców Ukraińców i Czechów. Obsługa też próbuje porozumiewać się po polsku, a lokalni przewodnicy opanowali nasz język wręcz doskonale. Przewodnikiem w trakcie wycieczki do Luksoru jest świetnie wykształcony Kopt, czterdziestolatek o profilu jakby wyciętym z malowideł w Dolinie Królów, który z dumą przedstawia się jako „prawdziwy Egipcjanin, potomek faraonów”. Znakomicie mówi o różnicach kulturowych,