Zyziu na koniu Hyziu

Spełniają się na naszych oczach marzenia – kończy się PO! Wierzyliście, że tego dożyjemy, w mrocznych latach 2010–2015?! I dlatego to taki tydzień, w którym niniejsza rubryka pisze się sama. To znaczy w sumie nie sama. Tu powinienem stwierdzić błyskotliwie, że pisali mi ją, jako tzw. gotowca, koledzy po piórze z przeciwnej strony barykady… Co byłoby zgrabną figurą retoryczną, lecz jednak nie przejdzie mi przez usta. No nie, nie koledzy. Dlatego wykpię się ichnią nowomową, przez analogię do osób z macicami: napisały mi tę rubrykę osoby z klawiaturami, które miłuję, gdyż mam obowiązek miłować nieprzyjaciół swoich. Kulturalnie i z klasą opisałem moją nienawiść i agresję stadionowego troglodyty?

No to startujemy. Osoba z klawiaturą prof. Jan Hartman znalazła, jak przystało na ateistę, racjonalne powody do optymizmu, mimo iż jej ukochana opozycja dąży do samozagłady. Napisała: „Tyle razy już wieszczyłem upadek PiS, że gdy teraz zawładnęła mną rozpaczliwa pewność