Szukanie winnych i prześwit Nieskończoności

Ostatnich kilkanaście dni Polska żyła tematem brutalnego morderstwa dokonanego przez 15-latka na 13-latce. Szukano winnych, wskazywano odpowiedzialnych, a niekiedy domagano się zemsty. To wszystko nie ma jednak sensu. 

Wskazanie odpowiedzialnych oznacza wprawdzie uspokojenie siebie i swojego sumienia, a to umożliwia uznanie, że ta zbrodnia nas nie dotyczy. Można też dzięki temu pocieszyć się, że u nas, w naszej dobrej rodzinie, nic takiego by się nie zdarzyło. To niewątpliwie jest wygodne. Ale tak naprawdę to fałsz. O wiele istotniejsze niż szukanie winnych, niż uspokajanie siebie, jest odpowiedź na pytanie, jak to możliwe, że do tej zbrodni w ogóle mogło dojść. Trzeba tu myśleć o przedwczesnej seksualizacji (tak – przedwczesnej) dzieci, na którą nie tylko się godzimy, ale którą upowszechnia masowa pornografia, dostępna na wyciągnięcie telefonu; trzeba wskazywać na nieustanny lęk przed płodnością, przez który dziecko jest największym zagrożeniem, które