Dwa żywioły Morawieckiego. Premier i Antoni Macierewicz są naturalnymi sojusznikami

Exposé premiera Mateusza Morawieckiego było mieszanką dwóch żywiołów, które spotkały się w historii III RP po raz pierwszy. Z jednej strony języka „Solidarności Walczącej”, Kornela Morawieckiego, jego patriotyzmu i antyokrągłostołowej krytyki III RP. Z drugiej – realnej oceny słabości postkomunistycznego państwa wypowiadanej przez specjalistów od gospodarki, ekonomistów. Okazało się, że te dwa języki, choć kojarzone z obcymi sobie światami, składają się dość płynnie w jedną, przekonującą szczególnie dla młodszych wyborców, całość. Gdy w czasie exposé patrzyło się na twarze polityków PO, na czele z Grzegorzem Schetyną, rzadko można było dostrzec ironiczne uśmieszki. Automatyzm, aby na „pisowski” język odpowiadać retoryką w stylu Obywateli RP oraz okrzyków „Precz z Kaczorem dyktatorem”, przestał działać. Kiedy Morawiecki, cytując wielkich polskich patriotów, mówił jednocześnie językiem zrozumiałym dla przedstawicieli międzynarodowego kapitału, używał pojęć